آدمــــا
آدمـــــا از آدمـــــا زود سیــر میشن
آدمـــا از عشق هــــم دلـگیر میشن
آدمــــا رو عشقشــون پــــا میذارن
آدمــــــــا آدم و تنهــــــــا میذارن
منو دیگــه نمیخوای خوب میدونـــم
تـــــو کتــاب دلت اینـــو میخونـــــم
یــــادتـــه اون عشق رسوا یــادتــــه
اون همـــه دیـــوونـگی هـا یادتـــــه
تــــو میگفتی کــــه گنـــاه مقدســـــه
اول و آخـــر هــــر عشق هـوســــه
آدمـــــا آخ آدمـــــــای روزگـــــــار
چی میمونــــه از شمــاهــا یادگـــار
دیگــــه از بگو مگو خستـــــه شدم
من از اون قلب دو رو خستــه شدم
نمیخوای بمونی تــوی این خونـــــه
چشـــم تـــو دنبـــال چشمـای اونـــه
همـهء حرفـای تـو یک بهونـــه اس
اون جهنمی که میگن این خونه اس
|+| نوشته شده توسط
سـفـین شیـروانــی در یکشنبه بیست و ششم آذر 1385 ساعت 10:42 |
